Mijn naam was Sylvia

Zonder het zelf in de gaten te hebben, wordt de zesentwintigjarige Sylvia uit het leven geroepen. In eerste instantie denkt ze midden in een lucide droom te zitten, waardoor de verbijsterende waarheid niet onmiddellijk tot haar doordringt. Vrijwel direct na haar dood gaat zij op zoek naar haar lichaam, maar kan het niet vinden. Sylvia wil haar verhaal kwijt, ze richt zich rechtstreeks tot de lezers en neemt hen mee naar haar verleden: zowel naar de tijd die vooraf ging aan haar sterfdag, als naar de gebeurtenissen waarin zij terecht kwam na het plotselinge en onvrijwillige verlaten van haar lichaam. Reacties op het boek prijzen de vloeiende schrijfstijl en de bizarre situaties waarin Sylvia na haar overlijden verzeild raakt; het verhaal wordt omschreven als meeslepend, luguber, bovennatuurlijk, mooi en tegelijk treurig, vol mysterie en onverwachte wendingen.

Inhoud

Sylvia, een dertigjarige vrouw? (tekst uit input houdt zich bij Sylvia, zesentwintig jaar) wordt uit het leven geroepen en bevindt zich eerst in wat zij denkt een lucide droom is. De waarheid dringt pas later tot haar door. Na haar dood zoekt ze naar haar lichaam maar vindt het niet. Ze vertelt haar verhaal rechtstreeks aan de lezers en reist terug naar haar verleden: de tijd voorafgaand aan haar sterfdag en wat er gebeurt na het plotselinge en onvrijwillige verlaten van haar lichaam. Het verhaal combineert bovennatuurlijk elementen met introspectie en mysterie, en volgt de gebeurtenissen die Sylvia meemaakt na haar overlijden.

Kernpunten

• Auteur: Marianne van Buitenen
• Uitgegeven: 08/06/2016
• Thema: bovennatuurlijk verhaal
• Stijl: vloeiende, beschouwende vertelling
• Reacties: meeslepend, luguber, treurig