Michal Gondko Mortua Dulce Cano - Een Florilegium Uit Laat-Renaissance

Dum vixi tacui; mortua dulce cano: 'Toen ik leefde was ik stil; dood zing ik zoet.' Deze woorden, gevonden op het portret van de zestiende-eeuwse luitbouwer Gaspar Tieffenbrucker, uitgesproken door het denkbeeldige toonhout dat eeuwenlang werd gebruikt bij de vervaardiging van snaarinstrumenten, geven op passende wijze zijn dubbele leven weer. Deze opname brengt hulde aan een historisch instrument, waarvan de tijd de stem niet heeft kunnen doen verstommen: de zogenaamde 'Presbyter' (hoewel in werkelijkheid anoniem) luit, mogelijk gemaakt in Padua in 1595. Deze luit, een van de oudste bespeelbare luiten die er bestaan, werd gerestaureerd in zijn vermoedelijke eerste configuratie (een zeven-korige luit) en heeft nog steeds zijn oorspronkelijke klankkast en achterblad. Geïnspireerd door het kosmopolitische karakter van de anthologieën van luitmuziek die werden samengesteld ten tijde van de veronderstelde voltooiing van het instrument, laat Michal Gondko het expressieve potentieel ervan horen met een gevarieerd programma, waarbij de nadruk ligt op kwalitatief hoogstaand maar grotendeels verwaarloosd repertoire, waarvan het grootste deel tot op heden nog niet is opgenomen.