Mi Sueno

Mi Sueno is het laatste album van de vermaarde Cubaanse zanger Ibrahim Ferrer. Deze CD draagt het karakter van een hommage en is bijzonder omdat Ferrer een langgekoesterde wens vervulde: een volledig album gewijd aan de bolero, een van de meest romantische en iconische muziekstijlen uit Cuba. De bolero staat bekend om zijn tedere melodieën en diep emotionele teksten, wat Mi Sueno tot een intiem en lyrisch werk maakt. Het album behoort duidelijk tot het genre Latin, met als kernstijl de bolero, en bevat daarnaast invloeden van Latin jazz en Cubaanse son. Daarmee sluit de CD aan bij de muzikale traditie waarvoor Ibrahim Ferrer, onder meer bekend van het Buena Vista Social Club-project, internationaal geliefd is. De nummers zijn opgenomen in Havana met een karakteristieke kleine bezetting. Mede door muzikanten als pianist Roberto Fonseca, bassist Cachaíto López en gitarist Manuel Galbán heeft het album een warme, authentieke sfeer. Op Mi Sueno laat Ferrer zijn stem volledig tot zijn recht komen, gedragen door rijke akoestische arrangementen. Het album straalt melancholie en levenswijsheid uit, mede doordat Ferrer zijn levenservaring hoorbaar meeneemt in de interpretatie van de liederen. De productie werd mede verzorgd door Nick Gold, Roberto Fonseca en Ry Cooder, wat garant staat voor een subtiele en respectvolle benadering van het materiaal. Onder de nummers die op dit album te vinden zijn, springen 'Quizás, Quizás, Quizás' en 'Perfidia' in het oog. 'Quizás, Quizás, Quizás' is een klassieker binnen het Latin-repertoire en krijgt door Ferrers stem een extra lading van verlangen en weemoed. Ook 'Perfidia', vooral bekend door zijn universeel herkenbare thema van liefde en verlies, krijgt een integere uitvoering waarin de klankkleur van Ferrers zang zich prachtig mengt met het muzikale samenspel. Mi Sueno werd uitgebracht in het jaar 2007 en geldt sindsdien als een betekenisvol slotstuk in het oeuvre van Ibrahim Ferrer. Het album wordt geroemd om de authentieke benadering van de bolero en de herkenbare persoonlijkheid die Ferrer aan ieder nummer weet mee te geven. Daarmee is het niet alleen een essentieel document binnen de Latin-muziek, maar ook een invoelend eerbetoon aan een van Cuba’s grootste stemmen.