Met lichte tred

Ton Lemaire brengt in Met lichte tred een pleidooi voor langzaam wandelen, onthaasting en zelfreflectie. Het boek bezingt de lof van het lopen en koppelt dit aan een kritische beschouwing van de moderne samenleving. Sinds de achttiende eeuw heeft wandelen een moderne invulling gekregen door onze veranderende relatie tot natuur en landschap, en de behoefte aan bewegen lijkt nog altijd aanwezig te zijn, misschien zelfs toegenomen. Dit kan een reactie zijn op verstedelijking, de heerschappij van gemotoriseerd verkeer en de vele uren die men zittend doorbrengt voor schermen. Een stevige, afwisselende wandeling door mooi natuurgebied wordt voorgesteld als vitaliserend en bevlogen, een tegenwicht voor een druk leven. Het werk put uit de gezaghebbende stemmen van filosofen, kunstenaars en schrijvers en vormt tegelijk een persoonlijke neerslag van Lemaires levenslange passie voor wandelen en de “lichtvoetige” voetafdruk die de wandelaar op aarde achterlaat. Met lichte tred is het resultaat van een lange fascinatie voor de wereld van het wandelen en voor wie wandelt.

Kernpunten

• Ton Lemaire pleit voor langzaam wandelen en onthaasting
• Focus op wandelervaring en zelfreflectie
• Verkenning van natuur, landschap en verstedelijking
• Kritisch commentaar op de samenleving
• Wandelaar en zijn lichte voetafdruk op de aarde