Marigold en Rose

Poëtisch prozadebuut van de Nobelprijswinnaar voor de Literatuur 2020 over het grote mysterie van taal en tijd, en de betoverende wereld van onze kindertijd. Dit werk vertelt het eerste levensjaar van de tweelingzusjes Marigold en Rose: hoe ze trapklimmen leren, elkaar ontwaren door de spijlen van hun bedjes alsof ze criminelen zijn, en hoe ze beginnen te spreken. Zowel triest als grappig, doordrongen van een stoïcijnse verwondering, beschrijft het proza het ontluiken van karakters in een wereld vóór de taal. Een sprookje en tegelijk een sage van meerdere generaties; een stuk voor twee handen dat ook een symfonie is; een gedicht, maar tevens een briljante autobiografie. Het boek biedt een kroniek van een wonderlijke kindertijd en een eerste glimp van taal en tijd die nog komen zal.”

Over het boek

Een poëtisch prozadebuut over taal en tijd en de kindertijd, waarin de tweeling Marigold en Rose centraal staan in hun eerste jaar. Ze leren te klimmen, observeren elkaar door de spijlen van hun bedjes en beginnen te spreken. Het werk combineert fragiele humor met een stoïcijnse verwondering en schetst het begin van karakter in een wereld vóór taal.

Belangrijkste kenmerken

• Poëtisch proza over taal en tijd
• Verhaal van tweelingzussen Marigold en Rose
• Eerste levensjaar en taalontwikkeling
• Sprookjesachtige wereldochtend kindertijd
• Autobiografische ondertoon met generatiedraagkracht