Manoeuvres

'Elk boek is een gevaar.' Deze openingszin uit 'Een tevreden lach', het debuut van Andreas Burnier, vormt het motto van 'Manoeuvres': een studie over vier lezersontregelende teksten uit de jaren vijftig en zestig, waarmee - via een op verteltechniek en effect toegespitste wijze van analyseren - een nieuw hoofdstuk wordt toegevoegd aan het verhaal dat 'literatuurgeschiedenis' heet. Met 'Zelfportret als legkaart'(1954) van Hella Haase als voorlopig beginpunt en 'Een tevreden lach'(1965) als voorlopig eindpunt, is dat een hoofdstuk waarachter men de tweede feministische golf bij wijze van spreken kan horen aanzwellen. Eerst en vooral is het echter een hoofdstuk over vakmanschap, vertelstrategieën, poëticale aspecten, intertekstuele relaties en verwantschap, dat nieuwe perspectieven opent, niet alleen op het literaire klimaat van de jaren vijftig en zestig, maar ook op de oeuvres van de besproken auteurs.