Love at the Bottom of the Sea markeert de terugkeer van The Magnetic Fields naar een mengeling van elektronica en akoestische instrumenten, na een periode waarin synthesizers grotendeels afwezig waren. Op deze tiende studio-LP werkt frontman Stephin Merritt opnieuw met zijn kenmerkende combinatie van romantiek, sarcasme en scherp observatievermogen, wat resulteert in een verzameling liedjes die zowel vrolijk als ironisch zijn. Het album werd uitgebracht in 2012 onder het Merge-label en koppelt een genreoverschrijdende mix van indiepop, synthpop en new wave aan klassieke elementen zoals droge humor, melancholie en een subtiel liefdesverlangen. De sfeer is speels en vrij, met ruimte voor subtiele melodieën, gekke synthesizerlijnen en vrolijke ritmes die soms aan het vroege werk van de band doen denken, maar met een hedendaagse twist. Merritt toont opnieuw aan een van de beste songwriters in het alternatieve circuit te zijn, met een vermogen om het persoonlijke en het absurde naadloos te combineren in een sfeer die zowel toegeeflijk als geestig is.
Kenmerken
- tiende studio-LP van The Magnetic Fields
- terugkeer naar elektronica en akoestische instrumenten
- mix: indiepop, synthpop en new wave
- Merritt: romantiek, sarcasme en scherp observatievermogen
- speelse, vrij sfeer met ruimte voor melodieën
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: