Turning Point van Lonnie Smith is een iconisch jazzalbum dat oorspronkelijk in 1969 op het Blue Note-label werd uitgebracht. Het werk wordt beschouwd als een belangrijk moment binnen soul jazz, met duidelijke invloeden van funk en post-bop. Lonnie Smith, bekend om zijn virtuositeit op het Hammond-orgel, wordt op dit album bijgestaan door een allstar-bezetting met onder meer Lee Morgan op trompet, Julian Priester op trombone, Bennie Maupin op tenorsaxofoon, Melvin Sparks op gitaar en Leo Morris, later Idris Muhammad, op drums. Turning Point onderscheidt zich door uitbundige grooves, rijke harmonieën en de uitgesproken interactie tussen de muzikanten. Het album laat de veelzijdigheid van Smith zien, variërend van ingetogen passages tot krachtige, soulvolle solo’s. De productie accentueert de warme klanken van het orgel, terwijl de blazer- en ritmesectie zorgen voor een dynamische, soms rauwe energie. Dit maakt de plaat tot een hoogtepunt in de opzwepende jazz die eind jaren zestig populairder werd.
Inhoud en kenmerken
Het album bevat vijf tracks, waaronder een opvallende interpretatie van See Saw, dat opent. Eleanor Rigby, een bewerking van The Beatles-klassieker, krijgt dankzij het kenmerkende Hammond-geluid en een jazzy aanpak een geheel andere sfeer. De titeltrack Turning Point laat zien waarom Smith als innovator wordt gezien: het nummer bouwt langzaam op en biedt ruimte voor improvisatie, spannend en meeslepend tot het einde. De combinatie van Smiths virtuoos spel, de veelzijdige composities en de bijzondere bezetting geeft Turning Point een kenmerkende, funk-georiënteerde jazzsound van eind jaren zestig.
Prijshistorie
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: