Letter To America

Milcho Leviev (1937–2019) was een baanbrekende Bulgaarse pianist, componist en arrangeur die bekend stond om zijn naadloze samensmelting van traditionele Bulgaarse volksritmes met jazz. Hij werd geboren in Plovdiv, was chef-dirigent van de Big Band van de Bulgaarse Nationale Radio en richtte de bekroonde jazzband Jazz Focus '65 op. Naast zijn carrière op het podium zorgde Leviev in de jaren zestig voor een revolutie in de Bulgaarse filmwereld door een uitgesproken jazzgeluid te introduceren dat brak met de conventionele Sovjet-stijl van orkestratie. Zijn modale composities en sfeervolle volksarrangementen vormden de structurele pijlers voor iconische films als *Torrid Noon* (1965) en *Detour* (1967). Centraal in deze filmthema’s stond de uitdrukking van persoonlijke vrijheid – een provocerend standpunt dat intense staatscensuur uitlokte. Zijn soundtrack voor *Monday Morning* (1966) werd bijvoorbeeld als zo subversief beschouwd dat het communistische regime de film tot 1988 verbood. Geconfronteerd met toenemende beperkingen vluchtte Leviev in 1970 naar Los Angeles, wat de staat ertoe aanzette zijn naam systematisch uit de binnenlandse filmcredits te schrappen. In het buitenland bouwde hij een vruchtbare internationale carrière op door samen te werken met jazzlegendes als Don Ellis en Billy Cobham, en werd hij tussen 1980 en 1982 door Art Pepper uitgenodigd voor diens tourkwartet. Pepper prees hem als een van zijn meest intuïtieve en begripvolle muzikale partners, en hun samenwerking omvat een legendarische reeks live-opnames in de beroemde Ronnie Scott’s-club in Londen. Vanwege Peppers restrictieve contract met zijn platenmaatschappij werden deze sessies, zoals bekend, onder de naam van de pianist uitgebracht als The Milcho Leviev Quartet featuring Art Pepper op *Blues for the Fisherman* en *True Blues*. Na de val van het communistische regime leidde zijn terugkeer naar Bulgarije tot een ingrijpende culturele thuiskomst – PUNTCOMMA – hij gaf actief vorm aan de volgende generatie muzikanten via masterclasses aan de New Bulgarian University en werkte intensief samen met lokale iconen zoals Theodosii Spasov, terwijl hij zijn filmische nalatenschap voortzette met latere filmmuziek, zoals ‘Letter to America’ (2001). Zijn levenslange band met het witte doek culmineerde in zijn laatste solo-piano-studio-opname, „Quiet March" (2015) – die hier op vinyl wordt heruitgebracht als „Letter to America" – waarin hij zijn meest tijdloze filmmelodieën terugbracht tot hun rauwste, meest intieme essentie.