A la suite van Au prisme du readymade (2023) verplaatst Les Déesses incommodées de focus naar een filosofie van het kunstobject in de vorm van een fragment statuaire. Vaak wordt een fragment enkel gezien als een deel van een standbeeld—accidenteel of niet, teruggevonden of verloren—en als kunstwerk op zich bestempeld. Dit patrimoniale kijk kan het oorspronkelijke doel en de specifieke context van de voorstelling van het antieke werk uit het oog verliezen. De tekst onderstreept bovendien dat religieuze kunst duizenden jaren oud is, terwijl profane kunst slechts enkele eeuwen jong is.
Representaties van de Vénus zijn verweven met Griekse mythologie, die voor de Grieksen een serieuze waarheid van de wereld vertegenwoordigde en geen sprookje maar een metaforisch verklaringsmodel was. De statuaire gekoppelde aan deze goddelijke overtuiging diende als votief of funeraire uiting van sociale prestige. De vraag rijst wat een Vénus zonder armen zou betekenen voor een antiek gelovige in haar godin. De Vénus en de Victoires in musea blijven ondanks ontbrekende delen imposant, zoals Valéry in 1932 opmerkte over een Griekenland “in stukken” en de vraag of de oude bewoners stukken zouden hebben verzameld.
Auteur: Jean-Marc Rouvière; Voorwoord door Delphine Dupuy. Verschijnt op 05/06/2025 bij L'Harmattan. 198 pagina’s, paperback.
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: