Leo Boorman 1 Dodelijke gelijkenis

Dodelijke gelijkenis is het eerste deel in de Leo Boorman-trilogie van Gauke Andriesse, ook bekend als Felix Weber. Het verhaal speelt begin 1964, wanneer een arts van het Maryland Asylum for the Insane halfdood wordt aangetroffen in zijn eigen operatiezaal, mogelijk het slachtoffer van een doelbewuste lobotomie, een ingreep waarin hij zelf gespecialiseerd was. Leo Boorman, rechercheur van de afdeling Moordzaken van de Baltimore Police Department, wordt op de zaak gezet. Nog voor het onderzoek echt kan starten, wordt een tweede slachtoffer gevonden: de hoofdzuster van het Asylum, eveneens “behandeld” met een therapie die hijzelf toepaste op patiënten en vervolgens om het leven gebracht. Kort daarna volgen er meer doden, waaronder iemand uit de hogere kringen van de samenleving. Tegen de achtergrond van de Vietnamoorlog en raciale spanningen gaat Boorman op jacht naar deze wrede seriemoordenaar, in een race tegen de klok die hem voert naar psychiatrische instellingen en naar verbanden met zelfmoorden onder leerlingen van een katholieke meisjesschool en een onopgeloste moord op een non. Het boek biedt een spannende mix van fictie en maatschappelijke thema’s en is het eerste deel van een trilogie rondom rechercheur Leo Boorman.

Verhaal en context

Dodelijke gelijkenis vertelt over een reeks moorden rondom een psychiatrische instelling in Baltimore, met een verdenking van opzet bij een lobotomie en een onderzoek dat geleid wordt door Leo Boorman. De achtergrond van de Vietnamoorlog en raciale spanningen geven extra druk op het onderzoek, terwijl het verhaal zich uitstrekt naar de hogere kringen en naar de contrasten tussen behandelmethoden en misdrijven.