Leczenie zaburzeń skroniowo żuchwowych

Zaburzenia skroniowo-¿uchwowe (TMD) stanowi¿ zró¿nicowan¿ grup¿ schorze¿ mi¿¿niowo-szkieletowych i nerwowo-mi¿¿niowych wp¿ywaj¿cych na staw skroniowo-¿uchwowy, mi¿¿nie ¿ucia i powi¿zane struktury jamy ustnej i szcz¿ki. Zaburzenia te s¿ jednymi z najcz¿stszych przyczyn przewlek¿ego bólu w obr¿bie jamy ustnej i zaburze¿ czynno¿ciowych, cz¿sto objawiaj¿cych si¿ szerokim spektrum objawów klinicznych, od d¿wi¿ków stawów i ograniczonych ruchów ¿uchwy po wyniszczaj¿cy ból i cierpienie psychospo¿eczne. Z¿o¿ona anatomia i biomechanika stawu skroniowo-¿uchwowego, w po¿¿czeniu z wieloczynnikow¿ natur¿ etiologii TMD, stanowi¿ powäne wyzwanie diagnostyczne i terapeutyczne dla klinicystów. Kompleksowe zrozumienie anatomicznych, histologicznych, etiologicznych i diagnostycznych aspektów TMD jest zatem niezb¿dne do skutecznego post¿powania klinicznego. Niniejszy rozdziä ma na celu przedstawienie opartego na dowodach przegl¿du zaburze¿ skroniowo-¿uchwowych, k¿ad¿c nacisk na systematyczne podej¿cie do diagnostyki i stopniow¿ strategi¿ leczenia obejmuj¿c¿ zachowawcze, minimalnie inwazyjne i chirurgiczne metody leczenia w celu optymalizacji wyników leczenia pacjentów.