LE SOLEIL DE LA NUIT PLONGEE ANTHROPOLOGIQUE DANS L'UNIVERS

Le Soleil de la nuit lijkt op het eerste gezicht een oxymoron: zon en nacht. In dit werk wordt de tegenstelling opgeheven door een reeks fabels uit de Ekang-culturen, bevolkingen uit de bossen van Centraal-Afrika. De tekst reconcilieert elk onderdeel van de paradox door te tonen hoe de zon ’s nachts schijnt. Het zonneschijnende licht is metaforisch en subtiel, schijnend niet voor materie maar voor anti-materie; niet voor het lichamelijke maar voor het verstand en de ziel; niet voor de wereld der levenden maar voor die der doden, met hun mysteries en arcanen; niet voor het zichtbare en expliciete maar voor wat onzichtbaar en impliciet is. Het werk biedt daarmee een andere blik op wat licht kan betekenen in relatie tot donker en bestaan.

Inhoud en context

Le Soleil de la nuit verweeft objectieve beschouwingen met empirie en een lyrische vertelling uit fabels, waarin de zon nachtelijk schijnt en zo de kloof tussen wat lijkt en wat is overbrugt. De tekst belicht de cultuur van de Ekang en hoe zij licht geven aan het onzichtbare, aan geest en ziel, aan de geheimen der doden en hun arcanen. Het boek presenteert een metaforisch licht dat niet de materie verheldert, maar de denkbeelden en waarden die buiten het zicht liggen.