La sagesse des maîtres soufis

Le soufi égyptien Ibn Atâ" Allâh (1259-1309) is een invloedrijk mystiek auteur wiens werk de kloof tussen theorie en praktijk van het soefisme verkent. In De Wijsheid der soefí-meesters beschrijft hij zijn orde en schenkt hij eer aan zijn meester al-Mursî en aan Abû l-Hassan al-Shâdhilî, grondlegger van de shâdhilî-traditie. Het boek biedt een uitgebreide pleidooi voor soefisme en heiligheid, verlevendigd met anekdotes uit het Egypte van de dertiende eeuw. De relatie tussen meester en leerling komt centraal aan bod, en vormt een rijk getuigenis over spirituele aspiratie en menselijke toewijding. Hoewel de tekst diep geworteld is in islamitische mystiek, heeft ze volgens critici universele waarde door de nadruk op innerlijke zoektocht en ervaring van geestelijke realiteit.

Daarnaast dient het werk als verbinding tussen historische context en levenshouding van mystici: het beschrijft hoe esoterische inzichten in het dagelijkse leven worden verweven en uitgedragen in een culturele en religieuze omgeving van toen. Het eigen stemgeluid van de auteur geeft bovendien een inkijkje in de manier waarop soefisme wordt beleefd en doorgegeven aan toekomstige generaties.

Kenmerken

• Auteur: Ahmad ibn Muhammad Ibn Atâ Allâh al-Iskandari (1259-1309)
• Werk: Sagesse des maîtres soufis, laatste opus
• Thema: doctrine van de shadhilische orde en soefisme
• Illustraties: anekdotes uit 13e-eeuws Egypte
• Dedication: aan meester al-Mursî en al-Shâdhilî
• Publicatie: 1998, Grasset & Fasquelle, paperback, 313 pagina's