La pharisienne

Dit werk beschrijft Dans La Pharisienne (1941) van François Mauriac. Mauriac schetst het portret van een Maintenon die, sterk door een vermeende staat van genade, zichzelf beschouwt als de gelukkige begunstigde en zich het recht aanmeet om in het leven van anderen in te grijpen met een autoriteit die sectair en fel is. De wenselijkheid van heiligheid blijkt soms slechts een omzwachtelde voorstelling van trots, ongevoeligheid en de meest destructieve zonden. Mauriac laat via de stem van Louis, de knappe stiefzoon van deze schijnbaar vrome schijnheilige, de taak toevertrouwen om dit verhaal te dragen met de complexiteit die het vereist. Het werk wordt gepresenteerd als een literair portret met een doordringende analyse van morele pretenties en menselijke zwakheden, geschreven door François Mauriac.

Over het boek

Dans La Pharisienne (1941) van François Mauriac wordt gepresenteerd als een portret van een Maintenon, die haar vermeende genade als rechtvaardiging gebruikt om anderen te controleren met een streng en soms schroeiend gezag. De tekst onderzoekt hoe de « wens tot heiligheid » ook kan reageren als een vorm van hoogmoed en onverschilligheid. Via de stem van Louis, de knappe zoon van deze schijnbaar vrome figuur, wordt het verhaal met complexiteit en nuance gedragen door Mauriac.