L'EVENTAIL ET LA BOUSSOLE D'UNE PSYCHATRIE DEBOUSSOLEE

Dit boek belicht de artistieke en professionele reis van wie psychiater wil worden, en hoe de ontwikkeling van de sectorisatie een lerende praktijk op lange termijn vraagt. De auteur beschrijft hoe psychiatrie kan gedijen op een trias van neurobiologie, sociologie en psychologie, met verwijzing naar psychoanalyse en openheid voor andere dimensies die de complexiteit van zorg erkennen. Het werk getuigt van ideeën om dit driefoudig fundament opnieuw te versterken, te verkennen en voortdurend te vernieuwen in de dagelijkse praktijk van de zorg. De auteur plaatst zich neer in haar werk en laat zien hoe zij haar praktijk verankert in haar persoonlijke beleving en emoties, terwijl zij reflecteert op de evolutie van het vak en de inspiratie die uit die evolutie kan voortvloeien.

Inhoud

Het boek onderzoekt wat het betekent om psychiater te zijn en hoe een sectorisatie-project een bepaalde visie op zorg probeert te verwezenlijken: een psychiatrie die steunt op een drievoudig fundament van neurobiologie, sociologie en psychologie, met een verwijzing naar psychoanalyse en openstaan voor aanvullende dimensies en nuances. De auteur signaleert dat dit fundament mogelijk zijn kern verliest, maar betoogt dat dit geen onvermijdelijkheid is en biedt ideeën aan om het te herstellen en voortdurend te vernieuwen in behandelingspraktijken. Het werk schetst de inslag van de praktijk in de diepste zone van de persoonlijkheid van de auteur, inclusief haar emoties en ervaringen, als spiegel van het beroep en als motor voor reflectie en vernieuwing. Dankzij deze benadering wordt een persoonlijk en theoretisch verhaal geweven dat uitnodigt tot nadenken over hoe zorg en menselijkheid met elkaar verweven blijven in de psychiatrie.