Dit boek behandelt de notion van de « raisons impératives d’intérêt public majeur » (RIIPM) als voorwaarde voor een afwijking van de wetgeving inzake bescherming van soorten bij grootschalige projecten en infrastructuren. De term ontstond uit de Europese richtlijn van 21 mei 1992 betreffende de instandhouding van natuurlijke habitats en speelt een centrale rol in het jurisprudentiecontentieux rond milieubescherming en ruimtelijke ordening. De tekst onderzoekt hoe deze onduidelijke notie verschillende interpretaties heeft gekend en hoe sommige rechters de vergelijking met het begrip “utilité publique” hebben geprobeerd te leggen. Het boek bespreekt hoe wetgevers trachten de zwaarte van RIIPM te kaderen via vermoedens van openbaar belang en experimenteert met een autonome interpretatielijn die zowel nationaal recht als Europees recht raakt. Het doel is om een eigen leerstuk af te leiden dat rekening houdt met een dubbel autonomieniveau en met de juridische aard van RIIPM als standaard. Daarnaast geeft het werk een synthese van de huidige jurisprudentie en plaatst het de discussie in een bredere context van milieurecht en ruimtelijke ordening. Het boek werd uitgegeven bij Editions L’Harmattan, met een productie van 234 pagina’s in paperback, geschreven door Baptiste Clerc en ingeleid door Julien Bétaille, en verscheen op 12 februari 2026.
Kernpunten
- Autonome notie RIIPM in Juridisch kader
- Relatie met utilité publique en Habitats-richtlijn
- Interpretatieverloop in Europese en nationaal recht
- Nieuwe leeshoek voor RIIPM als standaarden
- Auteur(s) en publicatiegegevens: Clerc en Bétaille
- Paginalevens en editie: 234 pagina’s, Paperback
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon, Amazon Marketplace.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: