Kryteria powodzenia scenariusza

G¿ównym tezem¿ ksi¿¿ki jest to, ¿e cho¿ scenariusze s¿ stosowane od ponad 50 lat, a w literaturze proponuje si¿ liczne modele ich opracowywania, opieraj¿ si¿ one w du¿ej mierze na dowodach anegdotycznych, pozbawione s¿ empirycznego uzasadnienia i znacznie nie doceniaj¿ z¿o¿ono¿ci procesu tworzenia scenariuszy. Istnieje na przyk¿ad obszerny zbiór badä dotycz¿cych procesów poznawczych, które maj¿ wp¿yw na proces tworzenia scenariuszy, jednak wyniki tych badä nie zostäy w ¿aden znacz¿cy sposób przeniesione do literatury po¿wi¿conej scenariuszom. Wk¿ad tej ksi¿¿ki polega na tym, ¿e: syntetyzuje ona i ¿¿czy literatur¿ dotycz¿c¿ procesów poznawczych z literatur¿ po¿wi¿con¿ scenariuszom oraz wskazuje na literatur¿ dotycz¿c¿ facylitacji procesów grupowych i jej znaczenia dla scenariuszy; okre¿la szereg procesów poznawczych, heurystyk i b¿¿dów poznawczych, które oddziäuj¿ na proces tworzenia scenariuszy i znacz¿co wp¿ywaj¿ na zdolno¿¿ grup do opracowywania skutecznych scenariuszy; oraz wreszcie, ustanawia trzy powi¿zane ze sob¿ cele organizacyjne, które razem tworz¿ kryteria sukcesu scenariuszy, a tak¿e okre¿la podstawowe elementy skutecznych scenariuszy niezb¿dne do spe¿nienia tych kryteriów.