Kroniek in steen

Een jongen van ongeveer tien jaar vertelt over de dagelijkse gang van zaken in een oude stad in Albanië. Traditie en magie vormen er het dagelijkse leven, wat hij ziet als zowel avontuurlijk als onveranderlijk. Het verhaal voert ons langs salons waar oudere vrouwen roddelen en de toekomst voorspellen, langs markten en het abattoir, en naar een boek dat hij van zijn grootvader te lezen krijgt, alsook naar de verhalen van zigeuners. Onveranderlijk blijven de leefregels, de wisseling der seizoenen en de eigen stad. De Tweede Wereldoorlog kaapt deze wereld, met Italiaanse, Griekse en Duitse troepen die elkaar afwisselen als bezetters en Engelse bombardementen die de bevolking dwingen te vluchten, eerst naar de citadel en later naar het platteland. Uiteindelijk komen de partizanen en met hun komst breekt een nieuwe tijd aan. Het jongetje leert ondertussen de diepte en fascinatie van taal kennen en koestert de droom schrijver te worden.

Verhaal en thema’s

Een jongetje van een jaar of tien geeft een intieme kijk op een oude Albanese stad waar traditie en magie het leven bepalen. Het verhaal volgt zijn ervaringen met de salons, markten en het abattoir, en met de verhalen van zigeuners. De onbuigzaamheid van leefregels en de cyclus van de seizoenen blijven centraal, tot de Tweede Wereldoorlog de orde doorbreekt. Italiaanse, Griekse en Duitse troepen wisselen elkaar af als bezetters; Engelsen bombarderen de stad en de bevolking zoekt onderdak, eerst in de citadel en daarna op het platteland. Partizanen arriveren en brengen een nieuw tijdperk met zich mee. In deze veranderende wereld ontwikkelt het jongetje een groeiende fascinatie voor taal en een verlangen om schrijver te worden.