Kritiek van het oordeelsvermogen

Immanuel Kant’s Kritieken vormen een mijlpaal in de westerse denktraditie. Deze derde Kritiek, de Kritiek van het oordeelsvermogen, poogt het domein van het theoretische kennen te verbinden met het praktische handelen en zo een zinvol perspectief te bieden op esthetiek, kennis en moraal. In de Kritiek van de zuivere rede uit 1787 onderzocht Kant de grenzen van menselijke kennis en stelde hij dat ons inzicht beperkt blijft tot zintuiglijke ervaring, terwijl zaken als de ziel, de wereld als geheel en God buiten deze ervaring zouden liggen. De Kritiek van de praktische rede uit 1788 benadrukt daarentegen een onafhankelijkheid van de zintuiglijke wereld en een verbondenheid met de bovenzintuiglijke werkelijkheden door moreel handelen. De Kritiek van het oordeelsvermogen wordt gezien als de voltooiing van Kants kritische filosofie en verwijnt esthetiek als een belangrijke bouwsteen voor moderne opvattingen over kunst. Het werk onderscheidt zich door zijn thematische rijkdom en blijft een invloedrijk referentiepunt, met een vertaling die de lezer meteen vertrouwd maakt met de tekst en haar uitwerking.

Inhoud en betekenis

• Verbinding tussen kennis en moraal
• Esthetiek als kunsttheoretische basis
• Verkenning van zintuiglijk en bovenzintuiglijk
• Invloedrijke en langdurige thematiek
• Kritieken als basis voor modern denken

Technische gegevens

• Auteur: Immanuel Kant
• Vertaling: Jabik Veenbaas, Willem Visser
• Uitgave: 01e druk
• Uitgever: Boom uitgevers Amsterdam
• Pagina’s: 480
• Formaat: paperback
• Publicatiedatum: 23/03/2021