Krioterapia w stomatologii: DE

Termin krioterapia wywodzi si¿ z greckich s¿ów "cryo" (zimno) i "therapy" (leczenie). Jest to celowe zastosowanie obni¿onych temperatur w celu uzyskania korzy¿ci terapeutycznych. Jej fizjologiczne podstawy opieraj¿ si¿ na odprowadzaniu ciep¿a z tkanek, co wywo¿uje skurcz naczy¿ krwiono¿nych, zmniejsza pr¿dko¿¿ przewodzenia nerwowego, hamuje cytokiny prozapalne i zapewnia dziäanie przeciwbólowe bez systemowych skutków ubocznych. W stomatologii jej zastosowania s¿ szerokie: pozwala na opanowanie bólu mi¿¿niowo-powi¿ziowego, zaburze¿ skroniowo-¿uchwowych oraz zapalenia b¿ony ¿luzowej jamy ustnej u pacjentów onkologicznych poddawanych chemioterapii; redukuje pooperacyjny obrz¿k, ból i szcz¿ko¿cisk; s¿u¿y do ablacji torbieli zastoinowych (mucocele), w¿ókniaków, naczyniaków, liszaja p¿askiego i zmian przednowotworowych. Mo¿e by¿ równie¿ stosowana do depigmentacji dzi¿se¿, podczas gdy w endodoncji wykorzystuje si¿ p¿ukanie sch¿odzon¿ sol¿ fizjologiczn¿ w celu zmniejszenia bólu pooperacyjnego w zapaleniu tkanek oko¿owierzcho¿kowych oraz obróbk¿ kriogeniczn¿ w celu zwi¿kszenia trwäo¿ci narz¿dzi niklowo-tytanowych. Ograniczenia obejmuj¿ ryzyko odmro¿e¿, uszkodzenia nerwów oraz zmniejszon¿ odporno¿¿ korzenia na z¿amania przy stosowaniu wewn¿trzkanäowym. Ogólnie rzecz bior¿c, krioterapia jest op¿acaln¿, mäoinwazyjn¿ metod¿ z coraz liczniejszymi dowodami wspieraj¿cymi jej integracj¿ w ró¿nych specjalno¿ciach stomatologicznych.