Koud genoeg voor sneeuw

Koud genoeg voor sneeuw is een ontroerende, tegelijkertijd afrekenende en elegische voorstelling over liefde en verwantschap. Een moeder en haar dochter reizen in de herfst naar Tokio. Ze wandelen ’s avonds langs de grachten, schuilen voor de tyfoonregens, delen maaltijden in kleine restaurants en bezoeken galeries volgens een door de dochter opgesteld programma. Gedurende hun gesprekken gaan ze over het weer, horoscopen, kleding en voorwerpen, familie, migratie en herinneringen. Maar wie spreekt er eigenlijk, en wat is het werkelijke doel van hun reis? De voorstelling zet de vraag centraal in hoeverre de innerlijke wereld van een ander werkelijk te kennen is, en wat er onuitgesproken blijft tijdens zo’n reis.

Kernpunten

• Moeder en dochter reizen naar Tokio in de herfst
• Avondwandelingen langs grachten en schuilen voor tyfoonregen
• Eten in kleine restaurants en galeries bezoeken volgens een programma
• Gesprekken over weer, horoscopen, kleding en herinneringen
• Vraag naar innerlijke wereld van een ander en het doel van reis