Kleur van geluk

In het park herkent Daniël Timmer een oude dame die in een rolstoel wordt voortgeduwd. Deze ontmoeting roept herinneringen op aan een geheim liefdesverhaal dat zich afspeelde toen hij zeventien was. De dame, die destijds getrouwd was en vijfentwintig jaar ouder dan Daniël, herinnert zich hem niet meer en lijkt haar leven vergeten. Deze confrontatie dwingt Daniël tot reflectie: wat heeft zijn leven daadwerkelijk betekend? Waarom kon hij zich nooit volledig overgeven aan het geluk, terwijl het hem op verschillende momenten wel leek te omhelzen?

Een zoektocht naar betekenis

"Kleur van geluk" van Thomas Verbogt is een roman die de lezer meeneemt op een diepgaande en emotionele reis. Het verhaal is opgebouwd rond Daniël's worsteling om zijn plek in de wereld te vinden. Zijn ontmoeting met de oude dame brengt niet alleen zijn verleden terug, maar roept ook vragen op over het heden en de toekomst. Wanneer zal hij eindelijk ergens thuiskomen en daar blijven? De roman verkent thema's als afscheid nemen, geluk en de betekenis van herinneringen, en zorgt ervoor dat de lezer wordt meegenomen in Daniëls innerlijke conversaties.

Indrukwekkende schrijfstijl

Met een bijzondere lichtvoetigheid weet Verbogt zware thematiek aan te snijden. Hij slaagt erin om op een prachtige en verstilde manier de gelaagdheid van emoties en menselijke relaties te verkennen. De schrijfstijl wordt gekarakteriseerd door poëtische observaties die de sfeer van momenten treffend vangen. Kritieken van gerenommeerde publicaties onderstrepen de impact van Verbogts schrijverschap.

• 'Met iedere roman haalt Verbogt je dichter naar zich toe. Zijn glanzende herinneringen zijn bepaald aanstekelijk.' – de Volkskrant.
• 'Kleur van geluk is een prachtig dwalen door aanvankelijk niet direct met elkaar in verband te brengen zaken. [...] Verbogt laat in deze roman heel goed zien wat echt is. Wat verzonnen is, kan heel goed echt zijn.' – Het Parool.
• 'Verbogt grossiert in mooie, verstilde observaties.' – GPD-kranten.

In "Kleur van geluk" worden de herinneringen, zowel fictief als werkelijk, op een manier gepresenteerd die de lezer dwingt na te denken over hun eigen ervaringen met geluk en de vluchtigheid daarvan. De roman is een ode aan de zoektocht naar betekenis in ons bestaan en de vreugde die we soms vergeten te omarmen. Thomas Verbogt laat ons nadenken over de essentie van geluk en de kracht van ons geheugen.