Kiera‘s kracht
Uitgelicht
|
16,65 |
Naar shop
|
|
18,50 |
Naar shop
|
Beschrijving
Samen met mijn man en onze twee dochtertjes, Lena en Mieke, woonde ik in een klein dorpje in Friesland. Ons leven als gezin was vol vreugde en we hadden in ons huis en ons hart nog ruimte voor een derde kindje. Toen ik al snel zwanger werd, waren we dat ouderlijke geluk al gewend. Het maakte ons niet uit of we een zoon of dochter verwachtten, als het kindje maar gezond zou zijn. Helaas, op 26 maart 2009, werd Kiera geboren, maar al snel bleek dat ze allesbehalve gezond was.
Kiera en het Cytomegalievirus
Kiera was besmet met het cytomegalievirus (CMV), een virus dat ernstige gevolgen heeft voor het gehoor, het zicht en het zenuwstelsel. Als gevolg daarvan zou Kiera niet alleen motorische maar ook verstandelijke beperkingen hebben. De geboorte was voor Anna, haar moeder, een tijd vol vragen en onzekerheden. De dokter kon nauwelijks iets duidelijk maken over wat hen als gezin te wachten zou staan. Niemand leert je immers hoe je moeder moet worden van een gehandicapt kindje. De kinderarts liet het bij de mededeling “Het eerste jaar wordt spannend”, maar Anna voelde dat dit het begin was van een uitdagingen vol onduidelijkheden.
De eerste jaren na de geboorte
De eerste vier jaar na Kiera’s geboorte waren bijzonder zwaar voor Anna en haar gezin. Er gebeurde steeds weer iets waardoor ze telkens opnieuw moesten beginnen. Anna beschrijft deze tijd als een emotionele rollercoaster, waarin de schok het moment dat je te horen krijgt dat je kindje niet gezond is, aanvoelt als een rouwproces. Iedere ouder die dit meemaakt moet stukje bij beetje afscheid nemen van het gezonde kindje dat ze verwachtten, om te leren houden van het kindje dat ze daadwerkelijk in hun schoot hebben.
Een bron van steun
Met haar boek hoopt Anna ouders te ondersteunen die zich in een vergelijkbare situatie bevinden. Ze schrijft over de worstelingen die ze meemaakte, maar ook over de kracht die ze vond om door te vechten. “Je zult leren vechten als een tijger”, zegt ze, en dat is een boodschap van hoop. Haar verhaal is bijzonder en authentiek, geschreven vanuit de bezorgdheid en warmte van een moederhart. Dit boek is dan ook niet alleen een getuigenis van haar ervaringen, maar ook een handreiking voor alle ouders die navigeren door de onzekere wateren van het ouderschap van kinderen met een beperking.
Anna Cornelia Van Rijn, de auteur, publiceerde dit waardevolle werk op 1 maart 2016 bij Uitgeverij Elikser.
Samen met mijn man en onze twee dochtertjes, Lena en Mieke, woonde ik in een klein dorpje in Friesland. Ons leven als gezin was vol vreugde en we hadden in ons huis en ons hart nog ruimte voor een derde kindje. Toen ik al snel zwanger werd, waren we dat ouderlijke geluk al gewend. Het maakte ons niet uit of we een zoon of dochter verwachtten, als het kindje maar gezond zou zijn. Helaas, op 26 maart 2009, werd Kiera geboren, maar al snel bleek dat ze allesbehalve gezond was.
Kiera en het Cytomegalievirus
Kiera was besmet met het cytomegalievirus (CMV), een virus dat ernstige gevolgen heeft voor het gehoor, het zicht en het zenuwstelsel. Als gevolg daarvan zou Kiera niet alleen motorische maar ook verstandelijke beperkingen hebben. De geboorte was voor Anna, haar moeder, een tijd vol vragen en onzekerheden. De dokter kon nauwelijks iets duidelijk maken over wat hen als gezin te wachten zou staan. Niemand leert je immers hoe je moeder moet worden van een gehandicapt kindje. De kinderarts liet het bij de mededeling “Het eerste jaar wordt spannend”, maar Anna voelde dat dit het begin was van een uitdagingen vol onduidelijkheden.
De eerste jaren na de geboorte
De eerste vier jaar na Kiera’s geboorte waren bijzonder zwaar voor Anna en haar gezin. Er gebeurde steeds weer iets waardoor ze telkens opnieuw moesten beginnen. Anna beschrijft deze tijd als een emotionele rollercoaster, waarin de schok het moment dat je te horen krijgt dat je kindje niet gezond is, aanvoelt als een rouwproces. Iedere ouder die dit meemaakt moet stukje bij beetje afscheid nemen van het gezonde kindje dat ze verwachtten, om te leren houden van het kindje dat ze daadwerkelijk in hun schoot hebben.
Een bron van steun
Met haar boek hoopt Anna ouders te ondersteunen die zich in een vergelijkbare situatie bevinden. Ze schrijft over de worstelingen die ze meemaakte, maar ook over de kracht die ze vond om door te vechten. “Je zult leren vechten als een tijger”, zegt ze, en dat is een boodschap van hoop. Haar verhaal is bijzonder en authentiek, geschreven vanuit de bezorgdheid en warmte van een moederhart. Dit boek is dan ook niet alleen een getuigenis van haar ervaringen, maar ook een handreiking voor alle ouders die navigeren door de onzekere wateren van het ouderschap van kinderen met een beperking.
Anna Cornelia Van Rijn, de auteur, publiceerde dit waardevolle werk op 1 maart 2016 bij Uitgeverij Elikser.
Prijshistorie
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: