Kibboets op de klei

Kibboets op de klei van Franeker vertelt het verhaal van Palestijnse pioniers die tussen 1934 en 1941 in Franeker een tweejarige opleiding volgden om mee te bouwen aan het Joodse land. De groep bestond uit zo’n negenentachtig tot negentig Joodse jongeren die bij boeren en tuinders leerden, overdag werkten op het land en ’s avonds lessen kregen in Hebreeuws, Joodse cultuur en geloof. Hun droom was emigratie naar Palestina, nu Israël, maar terwijl Europa oprukt en de oorlog dichterbij komt, verandert alles. De kibboets bevond zich in een voormalig treinstation aan de rand van de stad, waar tien tot vijftien Palestina-pioniers samenleefden en een eigen huishouding voerden. In november 1941 werd de kibboets overvallen en werden de pioniers gearresteerd; het treinstation werd definitief gesloten. Van de bewoners bereikte uiteindelijk de helft Palestina, terwijl 24 pioniers de Holocaust niet overleefden. Het verhaal is verbeeld in filmbeelden die twee jaar lang werden gemaakt door Jacob Bramson en later werden opgeborgen en weer gevonden. Auke Zeldenrust tekende het verhaal op en belicht de persoonlijke dromen en het lot van deze jongeren.

Belangrijkste feiten

• Ongeveer 90 jongeren tussen 1934-1941.
• Opleiding noemde men hachsjara, twee jaar.
• Kibboets in een voormalig treinstation.
• Visum naar het Beloofde Land na de opleiding.
• 3 november 1941: overval en sluiting.
• Half van de groep bereikte Palestina; 24 stierven.

Overzicht van het verhaal

Filmbeelden tonen het dagelijkse werk, lesmomenten en dromen van de pioniers, terwijl de oorlog hun leven blijvend beïnvloedt en hun idealen onder druk komen te staan.