Katedralja e Parisit

Në Parisin e shekullit XV, nën hijen madhështore të Notre-Dame, Viktor Hygo shkruan një nga romanet më të madhërishme të letërsisë franceze.Në qendër të historisë është Esmeralda, valltarja e re që magjeps me bukurinë dhe lirinë e saj, dhe Kuazimodo, kambanari i shpërfytyruar i katedrales, i frikshëm në pamje, por i aftë për një përkushtim të thellë e tragjik. Rreth tyre ndërthuren pasioni, xhelozia, fanatizmi, pushteti dhe mëshira, ndërsa fati i personazheve lidhet pazgjidhshmërisht me vetë katedralen.Botuar për herë të parë më 1831, Katedralja e Parisit është njëkohësisht histori dashurie, tragjedi njerëzore dhe portret monumental i Parisit mesjetar. Me një galeri personazhesh të paharrueshme dhe me përshkrime që e shndërrojnë Notre-Dame në një personazh më vete, Viktor Hygo eksploron kontrastin midis pamjes dhe shpirtit, ligjit dhe drejtësisë, turmës dhe individit.Një klasik i letërsisë botërore mbi dashurinë e pamundur, paragjykimin dhe dinjitetin njerëzor.