Joris Van Severen

Joris Van Severen is zonder twijfel een van de markantste figuren uit de geschiedenis van de Vlaamse beweging. e Franstalige notariszoon en oud-leerling van het Gentse jezuïetencollege werd als soldaat aan de IJzer een fervent Vlaams-nationalist. Na de Eerste Wereldoorlog dreef hij de Frontpartij in antidemocratische richting en stichtte hij het Verdinaso, de eerste fascistische beweging in Vlaanderen. Hij was er de absolute en onbetwiste leider van tot aan zijn gewelddadige dood in het begin van de Tweede Wereldoorlog. Over Van Severen zijn boekenkasten volgeschreven. Bijna steeds wordt zijn politieke evolutie door zijn persoonlijkheid of zijn literaire interesses verklaard. Ten onrechte, zo blijkt uit dit boek: zijn Vlaams-nationalisme en zijn verwerping van de democratie vonden hun voornaamste oorzaak in het onverzettelijke katholicisme van Vlaamse geestelijken. Die clerici hadden een afkeer van de moderne waarden en instellingen en streefden naar het herstel van de christelijke maatschappelijke orde. Van Severen liet zich voor hun karretje spannen. Hij nam zich voor het Vlaamse volk van de op liberale principes gefundeerde Belgische staat te verlossen en het zelfstandige Vlaanderen als een theocratie in te richten. Maar het plan was niet haalbaar. Wat er uiteindelijk van zijn droombeelden overbleef, was een ongodsdienstige mix van antiliberalisme, antikapitalisme, antisocialisme, anticommunisme en antisemitisme.