Joe Meek's I Hear A New World is een baanbrekend elektronisch conceptalbum uit 1960, gemaakt met The Blue Men. Het verkent een denkbeeldige ruimtewereld en staat bekend als een van de vroegste voorbeelden van elektronische muziek. Meek gebruikte experimentele studiotechnieken en zelfgemaakte effecten om een surrealistische, buitenaardse soundscape te creëren, met een mix van traditionele instrumenten zoals gitaar, bas, drums en tenorsaxofoon en vond geluiden zoals rietjes die bellen blazen in water en korte galmende effecten uit elektrische circuits. Oorspronkelijk verschenen vier nummers als EP in 1960 in een kleine oplage van negenennegentig exemplaren; het volledige twaalfdelige album werd pas in 1991 uitgebracht. Ook het gebruik van stereofoontechniek maakte het album ruimtelijk en ideaal als demonstratie voor stereo-apparatuur in die tijd. Het werk blijft een pioniersvoorbeeld van hoe geluid en sfeer grenzen verleggen binnen de popmuziek, met instrumentale nummers die elk een eigen verhaal vertellen.
Kenmerken
- Instrumentale schetsen met ruimte-thema geluiden
- Experimentele studiotechnieken en zelfgemaakte effecten
- Gebruik van stereo voor ruimtelijke beweging
- Vermenging van gitaar, bas, drums, tenorsaxofoon met tape loops
- Oorspronkelijk EP in 1960; volledige uitgave in 1991
- Opaque vinyl Nederlandse persing
Prijshistorie
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: