Jan P.C. van Doorn ‘‘Van mijn grafiek houd ik toch het meest‘‘

Dit boek biedt een monografische kijk op Jan Pieter Cornelis van Doorn, een Nijmeegs kunstenaar met wortels in Breda (1911) en een carrière die zich onderscheidde door grafiek en houtsneden. Het verhaal plaatst de kunstenaar centraal en belicht hoe zijn oorlogsverleden doorschemert in zijn werk, zonder een traditionele biografie te willen geven. De auteur belicht de persoonlijke relaties, de tijd waarin hij verankerd was, en de constante drang om als kunstenaar te overleven door het werk zelf.

Over de kunstenaar

Jan van Doorn werd geboren in 1911 en overleed in 1997. Zijn kennismaking met de betekenis van kunst vond plaats tijdens krijgsgevangenschap in Duitsland, tussen 1943 en 1945, waar hij scènes uit het kampleven tekende en documenten van medegevangenen illustreerde. Na terugkeer in Nijmegen eind mei 1945 wist hij wat hij de rest van zijn leven wilde: kunstenaar zijn. In de beginjaren lag zijn belangstelling vooral bij grafiek. Aangemoedigd door Nol Klaassen van drukkerij de Volharding maakte hij ex librissen en reclamemateriaal en ook vrije grafiek. In 1947 sloot hij zich aan bij de Gemeenschap Beeldende Kunstenaars Nijmegen (GBNK); zijn houtsneden en houtgravures waren jarenlang een vaste waarde op de tentoonstellingen van deze kunstenaarsvereniging.

Over dit boek

Dit boek is het derde in een reeks monografien over Nijmeegse kunstenaars, waarin eerder Ted Felen en Gerard Mathot in de schijnwerpers stonden. Het is op vergelijkbare wijze opgezet en vanuit dezelfde invalshoek tot stand gekomen: het werk staat centraal, met als tweede verhaallijn de persoonlijkheid van de kunstenaar, zijn vriendschappen en zijn verankerd-zijn in de tijd. De conclusie is geen traditionele biografie, maar een presentatie van het oeuvre met een toelichting op de mens achter het werk.

Uitgave en auteur

Het boek werd geschreven door L. Ewals en verscheen op 04/11/2006 bij Kemper Conseil Publishing.