James Laid - Music, LP
Uitgelicht
|
31,20 |
Naar shop
|
|
31,20 |
Naar shop
|
|
44,57
42,57 |
Naar shop
|
| VERGELIJK ALLE AANBIEDERS (5) | ||
Beschrijving
Laid is het vijfde studioalbum van de Britse band James, oorspronkelijk uitgebracht in 1993. Het valt binnen poprock met folkinvloeden en een dromerig, sobere productie. De plaat kiest voor directe, vaak akoestische instrumentatie en laat elk lid duidelijk hoorbaar aan bod komen, wat een kwetsbare sfeer creëert. De invloed van een akoestische tour in Amerika met Neil Young is voelbaar in de stripped-back aanpak. Frontman Tim Booth beschreef dit als werken terwijl men naakt en kwetsbaar is, wat volgens hem bevrijdende energie geeft. Brian Eno werkte mee als producent en muzikant, wat bijdraagt aan de melancholische en open sfeer van het album. Laid werd oorspronkelijk uitgebracht op twee LP’s en bevat een coherente maar veelzijdige verzameling songs. Enkele opvallende nummers zijn “Out To Get You”, geschreven als B-kant maar met een persoonlijk karakter over paranoia in de liefde, en “Sometimes (Lester Piggott)”, met een ritme dat geïnspireerd is door de Engelse jockey. Ook “Dream Thrum” kenmerkt zich door een melodica naast de gebruikelijke keyboards en reflecteert op invloed van cultuur op persoonlijke keuzes. Een heruitgave verscheen op 13 maart 2020 bij Universal Music."
Algemene kenmerken
Laid combineert poprock met folkinvloeden en een sobere, intieme productie. De nummers zijn opgebouwd rond minimale, vaak akoestische instrumentatie, waardoor een kwetsbare sfeer ontstaat en elk bandlid hoorbaar aanwezig is.
Interpreteerde invloeden en hoogtepunten
De band liet zich inspireren door een akoestische tour in Amerika met Neil Young, wat bijdroeg aan de directe aanpak. Brian Eno werkte mee als producer en muzikant op bas en toetsen, wat bijdroeg aan de melancholische en open sfeer van de plaat.
Opgenomen tracks en concept
Het album opent met “Out To Get You”, oorspronkelijk geschreven als B-kant maar met een persoonlijke toon over vaders? paranoïde in de liefde. “Sometimes (Lester Piggott)” neigt naar rock en heeft een ritme geïnspireerd door de jockey Lester Piggott. “Dream Thrum” onderscheidt zich door een melodica en een tekst over invloed van cultuur op keuzes en volwassenwording.
Laid is het vijfde studioalbum van de Britse band James, oorspronkelijk uitgebracht in 1993. Het valt binnen poprock met folkinvloeden en een dromerig, sobere productie. De plaat kiest voor directe, vaak akoestische instrumentatie en laat elk lid duidelijk hoorbaar aan bod komen, wat een kwetsbare sfeer creëert. De invloed van een akoestische tour in Amerika met Neil Young is voelbaar in de stripped-back aanpak. Frontman Tim Booth beschreef dit als werken terwijl men naakt en kwetsbaar is, wat volgens hem bevrijdende energie geeft. Brian Eno werkte mee als producent en muzikant, wat bijdraagt aan de melancholische en open sfeer van het album. Laid werd oorspronkelijk uitgebracht op twee LP’s en bevat een coherente maar veelzijdige verzameling songs. Enkele opvallende nummers zijn “Out To Get You”, geschreven als B-kant maar met een persoonlijk karakter over paranoia in de liefde, en “Sometimes (Lester Piggott)”, met een ritme dat geïnspireerd is door de Engelse jockey. Ook “Dream Thrum” kenmerkt zich door een melodica naast de gebruikelijke keyboards en reflecteert op invloed van cultuur op persoonlijke keuzes. Een heruitgave verscheen op 13 maart 2020 bij Universal Music."
Algemene kenmerken
Laid combineert poprock met folkinvloeden en een sobere, intieme productie. De nummers zijn opgebouwd rond minimale, vaak akoestische instrumentatie, waardoor een kwetsbare sfeer ontstaat en elk bandlid hoorbaar aanwezig is.
Interpreteerde invloeden en hoogtepunten
De band liet zich inspireren door een akoestische tour in Amerika met Neil Young, wat bijdroeg aan de directe aanpak. Brian Eno werkte mee als producer en muzikant op bas en toetsen, wat bijdroeg aan de melancholische en open sfeer van de plaat.
Opgenomen tracks en concept
Het album opent met “Out To Get You”, oorspronkelijk geschreven als B-kant maar met een persoonlijke toon over vaders? paranoïde in de liefde. “Sometimes (Lester Piggott)” neigt naar rock en heeft een ritme geïnspireerd door de jockey Lester Piggott. “Dream Thrum” onderscheidt zich door een melodica en een tekst over invloed van cultuur op keuzes en volwassenwording.
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon, Amazon Marketplace.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: