James Laid
Uitgelicht
|
42,99 |
Naar shop
|
|
45,10 |
Naar shop
|
|
49,17 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Laid is het vijfde studioalbum van de Britse band James, uitgebracht in het jaar 1993. Het album valt binnen het genre van poprock, aangevuld met folk-invloeden en een dromerig karakter. Waar voorganger Seven zich kenmerkte door bredere arrangementen en de prominente trompet van Andy Diagram, biedt Laid een meer ingetogen en eenvoudige benadering. De band ging voor dit album uit van directheid in de productie: de nummers zijn opgebouwd rond minimale, vaak akoestische instrumentatie en weten daardoor een kwetsbare sfeer over te brengen waarin elk bandlid hoorbaar haar of zijn eigen plek inneemt. De invloed van hun akoestische tour in Amerika met Neil Young is duidelijk te horen door de stripped-back aanpak. Frontman Tim Booth omschreef dit als een manier van werken waarop je als muzikant 'naakt en kwetsbaar' bent, wat volgens hem juist voor een bevrijdende energie zorgde. Ook Brian Eno had een aandeel in het album, niet alleen als extra muzikant op bas en toetsen, maar ook als producent. Zijn subtiele bijdragen versterken de melancholische en open sfeer die het album overheerst. Het album is oorspronkelijk verschenen op twee LP’s en biedt een verzameling nummers die samen een coherent, maar veelzijdig geheel vormen. De track 'Out To Get You' opent het album. Het nummer werd oorspronkelijk geschreven als B-kant, maar kreeg een tweede leven door het persoonlijke karakter: de tekst volgt een hoofdpersoon die worstelt met paranoia in de liefde, onderstreept door bluesachtige gitaarlijnen en ingetogen percussie. Een ander opvallend nummer is 'Sometimes (Lester Piggott)', dat qua opbouw en tempo het meest naar rock neigt. Het ritme van het nummer is geïnspireerd door de Engelse jockey Lester Piggott. Brian Eno, die het nummer meemaakte in de studio, omschreef de opname van het nummer als een van de hoogtepunten uit zijn carrière. In deze track wisselen energieke akkoorden en emotionele zang elkaar af, wat het tot een klassieker uit de James-catalogus maakt. Ook 'Dream Thrum' is karakteristiek voor het album. Het nummer onderscheidt zich door een melodica naast het gebruikelijke keyboard en een tekst die reflecteert op de invloed van cultuur op persoonlijke keuzes. Dream Thrum biedt zo een genuanceerde kijk op volwassenwording en de zoektocht naar eigenheid. Laid heeft zich door de jaren heen bewezen als een album waarin James een balans vindt tussen toegankelijkheid en artistieke diepgang. Door de combinatie van poprock, folk en persoonlijke teksten, verpakt in een sobere productie, blijft het album relevant binnen de muziekgeschiedenis. Het is geen plaat vol bombast, maar eerder een verzameling introspectieve liedjes die uitnodigen tot herhaald luisteren.
Laid is het vijfde studioalbum van de Britse band James, uitgebracht in het jaar 1993. Het album valt binnen het genre van poprock, aangevuld met folk-invloeden en een dromerig karakter. Waar voorganger Seven zich kenmerkte door bredere arrangementen en de prominente trompet van Andy Diagram, biedt Laid een meer ingetogen en eenvoudige benadering. De band ging voor dit album uit van directheid in de productie: de nummers zijn opgebouwd rond minimale, vaak akoestische instrumentatie en weten daardoor een kwetsbare sfeer over te brengen waarin elk bandlid hoorbaar haar of zijn eigen plek inneemt. De invloed van hun akoestische tour in Amerika met Neil Young is duidelijk te horen door de stripped-back aanpak. Frontman Tim Booth omschreef dit als een manier van werken waarop je als muzikant 'naakt en kwetsbaar' bent, wat volgens hem juist voor een bevrijdende energie zorgde. Ook Brian Eno had een aandeel in het album, niet alleen als extra muzikant op bas en toetsen, maar ook als producent. Zijn subtiele bijdragen versterken de melancholische en open sfeer die het album overheerst. Het album is oorspronkelijk verschenen op twee LP’s en biedt een verzameling nummers die samen een coherent, maar veelzijdig geheel vormen. De track 'Out To Get You' opent het album. Het nummer werd oorspronkelijk geschreven als B-kant, maar kreeg een tweede leven door het persoonlijke karakter: de tekst volgt een hoofdpersoon die worstelt met paranoia in de liefde, onderstreept door bluesachtige gitaarlijnen en ingetogen percussie. Een ander opvallend nummer is 'Sometimes (Lester Piggott)', dat qua opbouw en tempo het meest naar rock neigt. Het ritme van het nummer is geïnspireerd door de Engelse jockey Lester Piggott. Brian Eno, die het nummer meemaakte in de studio, omschreef de opname van het nummer als een van de hoogtepunten uit zijn carrière. In deze track wisselen energieke akkoorden en emotionele zang elkaar af, wat het tot een klassieker uit de James-catalogus maakt. Ook 'Dream Thrum' is karakteristiek voor het album. Het nummer onderscheidt zich door een melodica naast het gebruikelijke keyboard en een tekst die reflecteert op de invloed van cultuur op persoonlijke keuzes. Dream Thrum biedt zo een genuanceerde kijk op volwassenwording en de zoektocht naar eigenheid. Laid heeft zich door de jaren heen bewezen als een album waarin James een balans vindt tussen toegankelijkheid en artistieke diepgang. Door de combinatie van poprock, folk en persoonlijke teksten, verpakt in een sobere productie, blijft het album relevant binnen de muziekgeschiedenis. Het is geen plaat vol bombast, maar eerder een verzameling introspectieve liedjes die uitnodigen tot herhaald luisteren.
Fnacorigineel album - Verschenen op 13/03/2020 - bij Universal Music
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: