ITINERANCES JUDEO ESPAGNOLES (1900 1925)

En 1492 werden de joden uit Spanje verdreven en ze vonden hun weg naar het Ottomaanse Rijk, waar ze wortel schoten en een gemeenschap opbouwden. Dit werk onderzoekt waarom velen koos voor emigratie en hoe zij achterlieten wat zij kenden—synagoges, scholen en begraafplaatsen—om in andere landen soortgelijke structuren te reconstititueren. Het verhaal volgt de eeuwenlange bewegingen van een gemeenschap die in de Ottomanen een relatief gemoedelijke verblijfplaats vond, maar uiteindelijk geconfronteerd werd met migratie naar verre continenten. Centraal staan de motieven, de sociale en culturele transitieën, en de manier waarop taal, religie en tradities in de diaspora werden aangepast en bewaard. De auteur schetst de bredere context van de joden in die periode en onderzoekt hoe herinneringen aan Galilea en Tur liepen door de geschiedenis van de joodse diaspora, met bijzondere aandacht voor de leefwereld van sefardische gemeenschappen.

Het boek biedt een historische analyse van de verschuivingen die leidden tot vertrek uit de landen van herkomst en de opbouw van gemeenschappen in gastlanden zoals de Verenigde Staten en Argentinië. Daarnaast belicht het de rol van taal—het Middellate Spanje dat in Hebreeuwse letters werd geschreven—en de context van de joodse elites die het Ottomaanse rijk kenmerkten.

Over de auteur

Léon Kontente, Auteur. Verschenen op 09/01/2025 bij L'Harmattan. Pages: 252, Paperback.

Kernpunten

• Expulsie van joden uit Spanje in 1492
• Ottomaanse Rijk als relatief veilige vestiging
• Taal: Middellands Spaans geschreven in Hebreeuwse alfabet
• Meer dan 300.000 judéo-espagnols circa 1900
• Emigratie naar de VS en Argentinië rond 1910
• Doel: verklaren van vertrek en reconstructie van gemeenschappen