Intertextualiteit en bijbel

Intertextualiteit is de fundamentele verwevenheid van teksten. Tekstenstaan niet op zichzelf, nog minder zijn ze een optelsom van lossewoorden of zinnen. Integendeel, een tekst is een open en dynamischgeheel: de structuur, de betekenis en functie ervan verschuiven telkenswanneer hij gelezen wordt in hel licht van andere teksten. De theorievan intertextualiteit is in de afgelopen decennia ontwikkeld met hetoog op nieuwe vormen van literatuur in onze tijd. In dit boek wordtdie theorie toegepast op de bijbel. De Schrift is een organisch geheelvan teksten die uit een grijs verleden stammen maar tot op de dag vanvandaag hun sporen nalaten in theologische en exegetischecommentaren, preken gedichten en romans. De toepassing van demoderne theorie van de intertextualiteit op de bijbel brengt de nodigeaanpassingen met zich mee. Die worden beschreven in het inleidendehoofdstuk. In aansluiting daarop volgen zeven praktische oefeningen.Die hebben betrekking op grotere literaire eenheden uil hel NieuweTestament. De structuur, betekenis en functie van die teksten verschiltin een nieuw licht als ze worden opgevat als transformaties van andereteksten. In dit boek ligt het zwaartepunt op hun relaties met teksten uithel Oude Testament. Enkele studies gaan nog een stap verder. Zevergelijken onderdelen van het Nieuwe Testament met buitenbijbelseteksten. Een voorbeeld daarvan is liet onderzoek naar treffendeovereenkomsten en verschillen tussen Lucas’ verhaal over Lazarus ende rijke en de beroemde mythe van Orpheus en Eurydice.