Interdit

Mijn naam is Saül Weissmann, maar geloof niet te snel dat hij Joods is, ondanks de schijn. Gedurende zeventig jaar leefde hij als een imposteur voor anderen en voor zichzelf. Zo begint de confessie van de verteller, een oude overlevende van Auschwitz die van een rabijn leert dat hij volgens de Wet van Mozes niet joods is. Vernietigd door die realiteit, wordt Weissmann geconfronteerd met een existentiële crisis en verschijnt er een dubbelleven, voortgebracht uit de ontkenning van zijn judendheid. Er ontstaat een moeizaam gesprek tussen dit joodse en dit niet-joodse aspect dat in hem samenleven: welk identiteit moet Weissmann opeisen?

Inhoud

De confessie volgt een oudere survivor die worstelt met zijn identiteit na de ontdekking dat hij volgens de Wet van Mozes mogelijk niet joods is. In een dialoog tussen het juïdische en het niet-juïdische in zichzelf wordt diens identiteit ter discussie gesteld en onderzocht hoe hij zichzelf kan verantwoorden en beleven.