Interaktoom glikozoaminoglikanów i glikanów: platforma bioinformatyczna

Glikokaliks z¿o¿ony z glikanów i glikozoaminoglikanów otaczaj¿cy käd¿ komórk¿ zawiera szeroki wachlarz motywów rozpoznawczych, które reguluj¿ zachowanie komórek poprzez ró¿norodne struktury liniowe i rozgä¿zione, zmodyfikowane grupami funkcyjnymi (sulfatowanie, fosforylacja) w ró¿nych pozycjach pier¿cienia. Stanowi to bogate w informacje repozytorium danych "rozpoznawczych", koduj¿ce znaczny poziom informacji funkcjonalnej w ramach tzw. glikokodu. Komórki potrafi¿ interpretowä te informacje w wymiarze przestrzennym i czasowym podczas morfogenezy tkanek. Glikokod stanowi system informacyjny dorównuj¿cy temu zakodowanemu w RNA/DNA i biäkach. Dzi¿ki najnowszym post¿pom w technikach glikobiologii mo¿liwe staje si¿ obecnie przeprowadzanie analiz o wysokiej przepustowo¿ci w celu lepszej interpretacji glikokodu, a dost¿pne staj¿ si¿ wnikliwe informacje, które mo¿na wykorzystä w biologii naprawczej oraz w strategiach zwalczania infekcji wirusowych i bakteryjnych. Wysoka precyzja tych technik pozwala obecnie znale¿¿ odpowiedzi na niektóre istotne pytania dotycz¿ce zdrowia i chorób i b¿dzie niezb¿dna do zwalczania coraz wi¿kszego wp¿ywu takich zakäe¿ na ludzi.