Innovatie en onderwijs: regards pluriels

In dit boek wordt het discours rond de noodzaak van veranderde praktijken in het sociale veld en de onderwijscrisis kritisch benaderd. Het onderzoekt hoe professionals soms aangespoord worden tot innovatie, vaak opgevat als vooruitgang, terwijl zij tegelijkertijd worstelen met de complexiteit van praxis, identiteit en systemen. De auteurs kiezen voor een distanciërende, kritische lezing en putten uit socio-historisch en pedagogisch onderzoek. Zo wordt de oorsprong van de term onderzocht, de manier waarop deze referentie in onderwijsbeleid wordt ingezet geanalyseerd, en de pedagogische vormen die ermee gepaard gaan onder de loep genomen. Concrete voorbeelden van innovaties dienen als toetssteen om de notie te deconstrueren en de politieke instrumentalisering, de genoemde “nieuwheid”, de diffusievoorwaarden en de duurzaamheid van beleid en praktijken te relativeren.

Het werk verdeelt zich over bijdragen van verschillende onderzoekers uit de Sciences de l'Éducation van het laboratorium CIRNEF, met aandacht voor de praktische vertaling van theorie naar beleid en onderwijspraktijk. Het biedt ruimte voor kritische reflectie op hoe innovaties in beleid en uitvoering zich verhouden tot de dagelijkse realiteit van opvoeders en onderwijsprofessionals.

Kenmerken

• Oorsprong van de notie onderzocht
• Beleid en pedagogische vormen geanalyseerd
• Instrumentaliteit in onderwijsbeleid besproken
• Nieuwheid en diffusie van beleid gecontextualiseerd
• Voorbeelden van innovaties uit de praktijk
• Socio-historisch en pedagogisch kader toegepast