Ik wil de waarheid

Liesbeth Zegveld, een topadvocate, wordt geconfronteerd met de rechtszaak rond de Molukse treinkaping bij De Punt in 1977. Het verhaal volgt wat er gebeurt als de Staat buitensporig geweld heeft gebruikt, informatie heeft achtergehouden en verzuimd heeft zijn eigen handelen te onderzoeken. In Ik wil de waarheid krijgt de lezer een beeld van de rechtszaak van binnenuit: zittingen, getuigenverhoren, reconstructies en gesprekken met nabestaanden van de omgekomen kapers Hansina Uktokselja en Max Papilaja. De staat werd door de rechters als gebrekkig onderzocht beschouwd ondanks dat Zegveld de zaak verliest. De boodschap blijft dat een verloren zaak toch betekenis kan hebben en dat het handelen van de Staat voortdurend kritisch tegen het licht moet blijven. Dit werk toont Zegveld in haar vastberadenheid om de waarheid boven water te krijgen en te benadrukken dat de Staat er voor al zijn burgers dient te zijn.

Inhoud

In dit boek volgt de lezer de rechtszaak tegen de Staat rond de Molukse treinkaping bij De Punt uit 1977. Er staan zittingen, getuigenverhoren en reconstructies centraal, evenals gesprekken met nabestaanden van de omgekomen kapers. Ondanks weerstand, onduidelijkheden en een gebrekkig onderzoek door de Staat verliest Liesbeth Zegveld de zaak, maar toont het aan dat een verloren proces toch betekenis kan hebben. Het werk onderstreept het belang om het handelen van de Staat kritisch tegen het licht te blijven houden en te streven naar waarheid en rechtvaardigheid voor alle burgers.