ik lees en schrijf als een vrouw, zoals eet vrij vrouw

Sommigen menen dat door de gelijkheid van man en vrouwer geen vrouwelijke en mannelijke schrijvers meer bestaan,maar alleen nog goede en slechte. Echter, bestaan er danook geen mannelijke en vrouwelijke minnaars meer? En willenwe wel zo veel gelijkheid? Het verhaal wordt er zeker nietmooier en spannender van. Onderzoek toont aan dat mannen en vrouwen echt anders lezenen schrijven, met andere interesses, ervaringen en emoties.Wie een tijdschriftenwinkel binnenloopt ziet onmiddellijk hoesterk de dames- en herenbladen verschillen. Opmerkelijk: ookde geëmancipeerde, hoogopgeleide vrouw leest soms (stiekem)de Bouquetreeks, een kasteelromannetje of de Linda. Demeeste vrouwen lezen en schrijven sowieso liever lichtvoetigeboeken dan serieuze literatuur. Als alles en iedereen gelijk is, mag er dan ook geen verschil meerzijn tussen literatuur en lectuur? Of tussen kunst en kitsch? Maargaat dit niet ten koste van de kwaliteit? Tussen de Bijenkorf enHema, tussen een snackbar en restaurant, is er immers ook verschil.En zijn recensenten als beroepslezers als politici die beroepshalvepolitiek bedrijven? Dat het vak hierdoor zijn glans verliest.Deze en talloze andere prikkelende vragen komen in dit boekjeaan bod. De lezer zal verbaasd zijn, misschien 't meest overzichzelf.