Ik draag mijn stilte op aan jou

Een ontroerende roman waarin Vargas Llosa de Peruaanse cultuur tot leven brengt via de geschiedenis van de Peruaanse muziek. De roman volgt de Peruaanse journaliste Toño Azpilcueta die leeft van muziekkennis en besluit een boek te schrijven over Lalo Molfino, een gitarist wiens talent langzaam in vergetelheid verdwijnt. Wanneer Toño ontdekt dat Molfino ooit een veelbelovend talent was maar anoniem is gestorven, begint hij aan een reis door Peru. De muziek uit de arme achterafstraten van Lima blijkt een kracht te zijn die alle Peruanen onder één hemel probeert te verenigen. Het boek is een viering van Peru en de verbroederende kracht van muziek en taal, en biedt een reflectie op politiek, cultuur en de ingewikkelde kunst van het schrijven.

Het verhaal ontvouwt zich in meerdere lagen: een zoektocht naar het mysterieuze verleden van de gitarist, een satirische reflectie op intellectuelen en absolute ideeën, en een historische schets van de Peruaanse wals. Daarnaast onderzoekt het hoe moeilijk het is om een meesterwerk te schrijven, zelfs als het bijna onmogelijk lijkt. Het geheel biedt een rijke, onderhoudende roman die de lezer meeneemt langs de sloppenwijken van Lima en de bredere Peruaanse geschiedenis.

Kenmerken

• Peruaanse muziek als centraal levenskader
• Toño Azpilcueta als journalistisch hoofdfiguur
• Lalo Molfino’s verborgen talent en anonimiteit
• Drie verhaallagen plus vierde over schrijverschap
• Een ode aan Peru en de verbindende kracht van taal