Het verhaal is een memorabele verkenning van liefde, verlangen, jaloezie en racisme, gekoppeld aan de terugkeer van Wiener en de erfenis van een familie. Het gaat over een prehispanische huaco-portret die een zo nauwkeurig mogelijk beeld van inheemse gezichten nastreefde en waarvan gezegd wordt dat het de ziel vastlegde, bewaard in een spiegel die door de eeuwen heen gebroken is. In 1878 bereidt de Joods-Australische ontdekkingsreiziger Charles Wiener zich voor om erkend te worden op de Wereldtentoonstelling in Parijs, een beurs gewijd aan technologische vooruitgang met een menselijk zoo als toppunt van racisme en imperialistische projecten. Vijfendertig jaar en een halve eeuw later dwaalt de protagonist door het museum dat de Wiener-collectie huisvest en tracht ze zichzelf te herkennen in de gezichten van de huacos die haar verre vader plunderde. Met verlies als bagage en geen kaart anders dan de wonden—zich afspelend tussen het lieflijke en het historische—zoekt ze naar de sporen van de familiestam en de bastardie van haar eigen afkomst, het hedendaagse identiteitsvraagstuk, een archipel van verlatenheid, jaloezie, schuld, racisme en de geesten die in gezinnen schuilgaan. Er is beven en verzet in deze pagina’s die ademen van iemand die stukken oppikt van iets dat lang geleden brak, hopend dat alles opnieuw in elkaar valt.
Kernpunten
- Verhaal over familierelaties en identiteitszoektocht
- Huaco’s als geheugen en spiegel van het verleden
- Historische context: 1878, Parijs en koloniale racisme
- Protagonist onderzoekt plundering en erfenis van Wiener
- Thematiek: verlatenheid, schuld, racisme en koloniale verlangens
Bevat thema’s over racisme, kolonialisme en plundering van culturele erfgoed.
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon, Amazon Marketplace.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: