Homo Irrealis

André Aciman levert met Homo Irrealis een essaybundel waarin tijd, het creatieve denken en grote levens en werken centraal staan. Het irrealis-toneel overstijgt grenzen tussen wat is en wat niet, tussen gebeurtenissen en wat nog komt. De essays hebben veel gemeen met elkaar, maar zijn tegelijk niet afhankelijk van wie de schrijver is of wie de geportretteerden waren. Aciman beschrijft hoe hij hen mislees om zichzelf beter te lezen. In meditaties over ondergrondse poëzie, de temporele resonanties van een verlaten Italiaanse straat en de levens en werken van Freud, Cavafy, Sebald, Sloan, Rohmer, Proust en Pessoa, belicht hij hoe menselijke verbeelding geheugen vormt onder tijdsdruk. Daarnaast wordt een beeld geschetst van steden zoals Alexandrië en Sint-Petersburg, waarin herinnering en creativiteit elkaar raken.

Het boek nodigt uit tot reflectie op de werking van verbeelding en hoe literaire figuren ons eigen denken kleur geven. De essays tonen een krachtige combinatie van intellect en gevoeligheid, waarin lezen een manier wordt om het eigen bestaan te begrijpen en te plaatsen binnen een groter culturaal en historisch lijnenspel.

Features

• Essaybundel over tijd, creativiteit en grote levens
• Behandelt Freud, Cavafy, Sebald, Sloan, Rohmer, Proust, Pessoa
• Verkenningen van Alexandrië en Sint-Petersburg
• Meditaties, ondergrondse poëzie en Italiaanse straatbeelden
• Uitgegeven door Faber & Faber, 2021
• 256 pagina’s, paperback, eerste editie