Hoe je Babylon zegt

Safiya Sinclair vertelt in Hoe je Babylon zegt op warme, sprankelende toon hoe ze zich heeft bevrijd van een onderdrukende omgeving waarin ze opgroeide. Haar vader, een rondreizende reggaemuzikant, hield zijn gezin aan strenge regels van zijn opvatting van het rastafari-geloof. Hij is geobsedeerd door zuiverheid, en wat rastafari’s Babylon noemen, de immorele invloed van de westerse wereld, moet buiten de deur gehouden worden. De kinderen mochten het huis alleen verlaten om naar school te gaan, en veel werd verboden: meisjes mochten geen broeken dragen, armen en benen moesten bedekt zijn, het haar mocht niet worden geknipt en vriendschappen of meningen mochten niet in het gezin bestaan. Hoe ouder Sinclair wordt, hoe heviger ze tegen dit aanschijn verzet. In de rijke taal van een dichter vertelt dit boek het verhaal van bevrijding door literatuur en de ontwikkeling van een eigen literaire stem. Daarnaast werpt Sinclair een uniek licht op de geschiedenis van rastafari en de erfenis van de Britse koloniale overheersing in Jamaica, met aandacht voor een land en cultuur waarover minder bekend is dan men denkt.

Inhoud

Hoe je Babylon zegt beschrijft het proces van vrijwording uit een restrictieve opvoeding, terwijl Sinclair aanwezig houdt hoe haar vader met streng geloof en het idee van Babylon haar wereld vormde. Het verhaal onderzoekt de verhouding tussen cultuur, geschiedenis en individuele stemvorming, en laat zien hoe literatuur een middel wordt om vrijheid te zoeken en te vinden.