History of the Donner Party

De tragedie van de Donner Party

De Donner Party is een beruchte en tragische episode in de geschiedenis van de 19de eeuwse pioniersmigraties naar het westen van de Verenigde Staten. In mei 1846 vertrokken achtendachtig pioniers vanuit Missouri op zoek naar een nieuw leven in Californië. De groep werd verleid om een zogenoemde snellere route te nemen door Utah en Nevada, voorgesteld door een persoon die deze route nog nooit met een familie- of vrachtwagen had gereisd. Dit leidde hen naar de zogenaamde 'Hastings Cutoff', waar de extra belasting van de wagons hun voortgang aanzienlijk vertraagde. In plaats van hun bestemming in september te bereiken, kwamen ze vast te zitten in de Sierra Nevada-bergen in november, terwijl de winter al was aangebroken.

Winterse ontberingen

Naarmate de temperatuur daalde en de sneeuw begon te vallen, vestigde de groep zich rond een klein meer. Hun voorraden raakten echter snel op. In december besloot een groep van vijftien mannen en vrouwen om op sneeuwschoenen een poging te wagen om te voet naar Californië te reizen. Meer dan de helft van hen stierf door blootstelling aan de elementen en honger, en de overlevenden zagen zich genoodzaakt tot wanhoopsdaden, waaronder kannibalisme. De eerste reddingsploeg vond in februari 1847 de overgebleven leden van de groep, die zich dicht bij hun kamp hadden verzameld. Van de oorspronkelijke groep overleefden slechts zevenenveertig personen de reis naar Californië, allen in een vergevorderd stadium van uitputting en de meesten hadden, zo wordt aangenomen, inmiddels menselijk vlees gegeten.

De blijvende fascinatie

De gruwelijke verhalen van kannibalisme verspreidden zich snel en transformeerden deze episode in een intrigerend en macaber horrorverhaal. De fascinatie voor het verhaal van de Donner Party, vol wrede en tragische elementen, is tot op de dag van vandaag blijven bestaan. Dit tragische verhaal werpt een schaduw over de pioniersgeest van de tijd, een herinnering aan de ontberingen en opofferingen die velen deden in de zoektocht naar een beter leven.

Behalve de heftigste overlevingsverhalen, zijn er ook persoonlijke vertellingen van het leven na de strijd. Van de elf kinderen die geboren werden uit deze overleving, zijn er vier nog in leven. Lillie woont nu in Sacramento, Paulina is weduwe en woont in San Rafael, terwijl Bertha en Augusta bij hun vader in Brighton, Sacramento County verblijven. Beiden zijn echter getroffen door ernstige gezondheidsproblemen die hun levenskwaliteit ingrijpend beïnvloeden. Dit levert een aangrijpend verhaal op over de gevolgen van de tragedie die deze groep pioniers heeft meegemaakt.