Het leven van Celio

Mauro Corona wordt door sommigen beschouwd als een van de belangrijkste Italiaanse schrijvers. In deze roman staat Celio centraal: een eenvoudige, onbeduidende man uit een Dolomietendorp die werkt als houthakker, steenhouwer, mijnwerker, imker en stroper. Celio is een eenzaat, een mensenhater en onaangenaam in de omgang, maar hij is ook de man bij wie Corona veertig jaar jonger beschutting vond tegen het geweld van zijn vader. De kennis over de mysteries en wijsheid van de natuur, de schoonheid van de bergen en de waarde van vriendschap komen aan bod, net zoals de vragen die rijzen over hoe iemand zo kan verworden tot wie hij is, en wat het leven werkelijk bepaalt in de jaren die ons op aarde gegund zijn. De roman onderzoekt de ontspoording van zijn leven, zijn toevlucht in de alcohol, en zijn delirium en de dood. Dit is een roman die Corona’s talent voor metamorfose laat zien en indruk maakt door zijn vertelling.

Inhoud

Celio is een eenzame man uit de Dolomieten die zware arbeid verricht en nauwelijks omgang heeft met anderen. De verteller beschrijft hoe Corona dit personage tot leven brengt als een vat vol eigenaardigheden en tegenstrijdigheden, maar ook als een bron van wijsheid uit de natuur. Het verhaal gaat na hoe Celio verworden is tot de persoon die hij nu lijkt te zijn, wat er gebeurd is en welke ervaringen hem naar alcohol en delirium hebben geleid. Het boek belicht de vriendschap die Corona, veertig jaar jonger dan Celio, heeft gevonden bij hem en wat die relatie leert over wat werkelijk telt in het leven.