Het land van verlangen

In de jaren 1947-1976 werd aan zwangere vrouwen die eerder miskramen hadden meegemaakt het middel DES (di-ethylstillbestrol) voorgeschreven in de hoop de kans op een volgende miskraam te verkleinen. Helaas bleek dit middel niet zijn belofte waar te maken en vrouwen die DES gebruikten, kregen kinderen die vaak te maken kregen met verschillende gezondheids- en vruchtbaarheidsproblemen.

Een van deze kinderen is Mieni Westerink, de schrijfster van dit boek. Haar moeder kreeg na twee miskramen tijdens haar derde zwangerschap, waarbij ze zwanger was van Mieni, negen maanden lang DES voorgeschreven door een gynaecoloog. De gevolgen waren ingrijpend, niet alleen voor de ontwikkeling van Mieni in haar puberteit, maar ook op latere leeftijd. Mieni worstelde jarenlang met vruchtbaarheidsproblemen en had moeilijke zwangerschappen, die haar zowel lichamelijk als geestelijk zwaar belastten.

Dit boek is een openhartige en inspirerende getuigenis van de ernstige gevolgen van het slikken van het DES-hormoon. Het beschrijft niet alleen de lichamelijke uitdagingen waar Mieni mee te maken had, maar ook de psychische problemen die hieruit voortvloeiden. Deze psychische last was niet uitsluitend gerelateerd aan haar status als DES-dochter; het verhaal van Mieni gaat dieper en belicht haar worstelingen en overwinningen.

Mieni Westerink leert in dit boek hoe ze omgaat met de gevolgen van haar geschiedenis en hoe ze kan genieten van wat er nog mogelijk is. Het biedt niet alleen inzicht in de gevolgen van een ingrijpende medische fout, maar is ook waardevol voor andere vrouwen die te maken hebben gehad met zwangerschapscomplicaties, ongeacht of ze een DES-dochter zijn of niet.

Daarnaast schreef Mieni eerder het boek "Herstel na dertien jaar overleven in de psychiatrie," waarin ze haar ervaringen in de psychiatrie deelt. Deze achtergrond versterkt de diepgang van haar huidige verhaal en maakt het voor lezers bijzonder herkenbaar en relativerend.

Mieni Westerink geeft haar ervaringen een stem en biedt andere vrouwen hoop en begrip. Haar verhaal is een getuigenis van veerkracht en de weg naar herstel, en kan voor veel mensen een bron van inspiratie zijn.