Herinneringen van een bramzijgertje

Boekenweekgeschenk 1967. Jan de Hartog is tien jaar oud en woont bij een pleegmoeder in Oosterdam. Hij en de andere jongens uit het dorp speelden vaak in de haven, ze speelden dan een strijd na tussen twee visserboten. Elke jongen droomde ervan dat hij ooit, op een Oosterdams schip, een bramzijgertje zou worden. Een bramzijgertje is een jongetje die op een schip meevoert en het schoon houdt en het eten kookt enz. Zo was Jan op een avond weer bij de haven aan het spelen. Toen viel de pet van Jaap in het water, Jan probeerde hem te pakken en viel toen in het water. Toen hij weer aan land was besefte hij dat hij zo niet naar huis kon. Ze besloten dat hij in de haven zou blijven tot zijn kleren droog waren. Jaap en Bulle gingen naar huis. Jan was in slaap gevallen, en opeens pakten twee stevige handen hem vast. Toen viel hij weer in slaap. Toen hij wakker werd was hij op het schip de OD 69, dat was het schip van de IJzeren Vrijer, de twee knechten heetten Bonk en Krelis. Jan was bramzijgertje geworden op dat schip. Maar hoe verloopt zijn leven verder op het schip, en kan hij ooit weer naar huis?

Herinneringen van een bramzijgertje is gebaseerd op Jan de Hartogs vroegste jeugd. De schrijver (1914 - 2002), bekend van de sleepvaartklassieker Hollands Glorie, liep op tienjarige leeftijd van huis weg waarna hij aanmonsterde als zeuntje in de Zuiderzeevisserij. Het boek speelt tegen de achtergrond van de dreigende aanleg van de Afsluitdijk, die vele Zuiderzeevissers werkeloos zou maken. Herinneringen van een Bramzijgertje was het Boekenweekgeschenk van 1967. Godvrezende ex-Zuiderzeevissers klaagden de schrijver aan. Hij zou het leven van Zuiderzeeschippers overdreven barbaars hebben afgeschilderd.