NYC-subway signs evolueerden van een visueel rommelige verzameling naar een uniforme typografische taal, met Helvetica als eventuale standaard. Het boek vertelt hoe het ontwerptraject begon in de jaren zestig, toen Unimark International werd ingeschakeld om duidelijke richtlijnen te creëren. Het resultaat zijn de kenmerkende witte op zwarte borden die tussentijds stationnamen, richtingen en instructies tonen. Paul Shaw brengt dit verhaal in een bredere context van de geschiedenis van de metro, signontwerp in de jaren zestig en de rol van Helvetica zelf. De publicatie dateert uit 2011 bij Mit Press Libri en telt 144 geïllustreerde pagina’s in hardcover.
Het proces verliep niet zonder slag of stoot. De transitie vond plaats op basis van verschillende overwegingen, zoals kosten en de beperkingen van de signshop van de metroautoriteit, waardoor de overgang niet gelijk liep met de populaire keuze voor Helvetica. Uiteindelijk werd Helvetica wijdverbreid in de jaren tachtig en negentig, maar de voorganger op het pad naar uniformiteit was Standard (AKZidenz Grotesk).
Het boek plaatst de signage-evolutie in de bredere context van de New York City subway-geschiedenis, van 1960s-signsystemen tot de invloed van Unimark International en Helvetica zelf. Het bevat meer dan 250 beelden, waaronder fotografie, schetsen en typevoorbeelden, die de veranderingen documenteren.
Kenmerken
- Van mosaics uit 1904 naar moderne witte letters op zwarte fond
- Oorspronkelijke signalisatie met serif en sans-serif
- Signalisatie in terracotta en snijsteen gebruikt
- Unimark ingehuurd in midden jaren zestig
- Initiële herziening begon met Standard (Akzidenz Grotesk)
- Helvetica werd in jaren tachtig en negentig wijdverspreid
Gebruiksvriendelijk inzicht
- Dit boek biedt een historisch overzicht van een iconische ontwerppol.
Prijshistorie
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: