Harraga

Een huis dat door de tijd aan het vergaan is en gevuld lijkt met spookbeelden en verlaten herinneringen. Een stad die wankelt door verveling en onverschilligheid, een buurt genaamd Rampe Valée die lijkt te zijn ontbonden en zijn bestaansreden kwijt te spelen. In de rumoerige straten van Alger– verstopt tussen islamistische dreiging, autoritaire bestuurders en opportunistische meelopers – leeft Lamia, een vrouw wiens dagen gekenmerkt worden door isolatie en een lichte, zoete dwaasheid. Rond haar heerst een burenwereld waar mannen het woord nemen en vrouwen nauwelijks recht hebben op gevoel of vrijheid om te wandelen. Jongeren bewegen zich op de rand van onbeschaamdheid, dromen van een betere plek, de aarde die hen beloofd wordt. Dan arriveert een jonge, onstuimige verschijning uit een ander werelddeel: Chérifa. Ze klopt op Lamias deur, zet orde op losse schroeven, en daagt Lamia uit tot terugverlangen, verzet, liefde en geloof in een leven die Lamia ooit wilde vergeten en verachten. Deze roman schetst een overdadige maar ontzettend banaalde realiteit waarin de personages proberen te ademen.

Beschrijvende achtergrond

Een huis dat door de tijd aangetast lijkt, vol spookbeelden en herinneringen. Een stad die wankelt door verveling en onverschilligheid, een buurt Rampe Valée lijkt haar doel te verliezen. In de wervelende straten van Alger doemen islamisten, bereidwillige machthebbers en mensen die hen ondersteunen op, soms ten koste van hun eigen ziel. Lamia zoekt naar een bestaan in een wereld waar mannen domineren en vrouwen beperkt worden. Jongeren dromen van de beloofde aarde en zoeken hun plek, terwijl een jonge uit een ander land, Chérifa, op Lamias deur klopt, onrust veroorzaakt en haar aanzet tot denken, rebelleren, liefhebben en geloven in een leven dat ze had opgegeven en verdacht. Deze roman plaatst de personages in een rijke maar tegelijk alledaagse realiteit van extremes en banaliteit.