Guillaume Poncelet 88 (CD)
Uitgelicht
|
8,59 |
Naar shop
|
|
8,59 |
Naar shop
|
|
19,41 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Guillaume Poncelet bracht met 88 (Quatre Vingt Huit) een bijzonder soloalbum uit dat volledig draait om de klank en expressie van de piano. Dit debuut verscheen op cd en markeert een terugkeer naar de essentie: pure pianomuziek zonder opsmuk, waarbij Poncelet zijn jarenlange ervaring als arrangeur en producer voor uiteenlopende artiesten vertaalt naar een uiterst persoonlijk en intiem werk. Het genre van het album valt binnen de modern classical: minimalistische, hedendaagse klassieke muziek met een ingetogen, melodieuze benadering. In 88 hoor je géén jazz, pop of hiphop, genres waarmee Poncelet eerder was verbonden, maar een verzameling van dromerige en melancholische pianostukken. De sfeer is verstild, de muziek lijkt uit te nodigen tot introspectie en kalmte. Invloeden van moderne pianist-componisten als Gonzales en Nils Frahm zijn duidelijk hoorbaar: spaarzaam spel, veel ruimte voor stilte en melodieën die je meenemen in een gevoelige luisterervaring. Het album werd volledig op een rechtopstaande piano opgenomen, het instrument waarmee Poncelet zijn eerste composities schreef. Dit geeft de muziek een huiselijke, warme klankkleur. De meeste stukken zijn solistisch, maar op het einde van het album duiken er twee samenwerkingen op met Thomas Azier en Gaël Faye, waarmee subtiele variaties en extra emotionele lagen in de plaat worden gebracht. Drie tracks die kenmerkend zijn voor het album zijn Origine, Requiem, en Noche. Origine opent het album met een zachte, cirkelende melodie die meteen de ingetogen toon zet. Requiem laat een meer contemplatieve sfeer horen, met herhalende patronen die langzaam verschuiven. Noche valt op door een iets donkerder karakter, met een diepe melancholie en nachtelijke rust. 88 (Quatre Vingt Huit) van Guillaume Poncelet werd uitgebracht in het jaar waarin hij ook de soundtrack voor de film Razzia maakte. Het album is beschikbaar op cd en geldt als een bijzonder en gevoelig pianowerk binnen het hedendaagse klassieke genre, luisterend als een verstild dagboek vol emoties.
Guillaume Poncelet bracht met 88 (Quatre Vingt Huit) een bijzonder soloalbum uit dat volledig draait om de klank en expressie van de piano. Dit debuut verscheen op cd en markeert een terugkeer naar de essentie: pure pianomuziek zonder opsmuk, waarbij Poncelet zijn jarenlange ervaring als arrangeur en producer voor uiteenlopende artiesten vertaalt naar een uiterst persoonlijk en intiem werk. Het genre van het album valt binnen de modern classical: minimalistische, hedendaagse klassieke muziek met een ingetogen, melodieuze benadering. In 88 hoor je géén jazz, pop of hiphop, genres waarmee Poncelet eerder was verbonden, maar een verzameling van dromerige en melancholische pianostukken. De sfeer is verstild, de muziek lijkt uit te nodigen tot introspectie en kalmte. Invloeden van moderne pianist-componisten als Gonzales en Nils Frahm zijn duidelijk hoorbaar: spaarzaam spel, veel ruimte voor stilte en melodieën die je meenemen in een gevoelige luisterervaring. Het album werd volledig op een rechtopstaande piano opgenomen, het instrument waarmee Poncelet zijn eerste composities schreef. Dit geeft de muziek een huiselijke, warme klankkleur. De meeste stukken zijn solistisch, maar op het einde van het album duiken er twee samenwerkingen op met Thomas Azier en Gaël Faye, waarmee subtiele variaties en extra emotionele lagen in de plaat worden gebracht. Drie tracks die kenmerkend zijn voor het album zijn Origine, Requiem, en Noche. Origine opent het album met een zachte, cirkelende melodie die meteen de ingetogen toon zet. Requiem laat een meer contemplatieve sfeer horen, met herhalende patronen die langzaam verschuiven. Noche valt op door een iets donkerder karakter, met een diepe melancholie en nachtelijke rust. 88 (Quatre Vingt Huit) van Guillaume Poncelet werd uitgebracht in het jaar waarin hij ook de soundtrack voor de film Razzia maakte. Het album is beschikbaar op cd en geldt als een bijzonder en gevoelig pianowerk binnen het hedendaagse klassieke genre, luisterend als een verstild dagboek vol emoties.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: