Guided By Voices - Self-Inflicted Aerial Nostalgia (LP)

Self-Inflicted Aerial Nostalgia is het derde studioalbum van Guided By Voices en wordt gezien als een belangrijke stap richting de kenmerkende lo-fi indie rock waarmee de band later bekend werd. Het album verscheen in 1989, oorspronkelijk als een kleine oplage LP, en is later heruitgebracht in diverse uitvoeringen, waaronder een versie op gekleurd vinyl. Het geluid kenmerkt zich door een rauwe, huis-tuin-en-keuken productie die voortkomt uit praktische beperkingen, opgenomen op een 8-sporenrecorder in een garage. De muziek combineert lo-fi indie rock met invloeden uit psych-pop en Amerikaanse garage, af en toe met een vleugje melodieuze classic rock. Juist door de ongepolijndte kanten werd de plaat een cultklassieker onder liefhebbers van authentieke, ongefilterde rockmuziek. Op Self-Inflicted Aerial Nostalgia staan veertien tracks, waarin zanger en songwriter Robert Pollard steeds verder afstapt van conventionele songstructuren. Het openingsnummer The Future is in Eggs valt op door vervormde zang en gelaagde gitaarlijnen, terwijl Slopes of Big Ugly een duistere sfeer laat horen met afwisselend vertelzang en vreemde ritmische keuzes. Paper Girl toont de vaardigheid om tussen ruige rock en folkachtige passages te schakelen. De combinatie van improvisatorische randjes en verrassend pakkende melodieën en teksten vol surrealistische beeldspraak levert een eigenzinnige productie op die de plaat kenmerkt.

Kenmerken

• Derde studioalbum van Guided By Voices

• Opgenomen op een 8-sporenrecorder in een garage
• Oorspronkelijke uitgave als LP in beperkte oplage (1989)
• Verkrijgbaar in diverse heruitgaven, waaronder gekleurd vinyl
• Veertien tracks met ambiguë, surrealistische teksten